Futbolu benden daha az seven,daha az ilgi duyan,meraksız erkeklerle arama ciddi derecede mesafe koyarım,takım tutmayanlara sümüğümü dahi sürmem..

Seviyorum futbolu moşe. İzlemekten büyük keyif alırım şayet çok sıkıcı monoton bi maçsa acımam tabi. Onun yanı sıra küçüklüğümüzden beridir sitede top koştururduk. Sektirme rekorları kırardık falan. Bebelikten bu merak bu aşk yani..(moşeu: memleketimizin çeşitli takımlarnda top koşturmuş afrikalı bir futbolcu olup, kuzenler arasında dil alışkanlığına dönüşmüş bi hitap şeklidir). Birlikte olacağım erkeğin de futbolu sevmesini istememin en doğal hakkım olduğunu düşünüyorum. Aynı takımı tutmak zorunda değiliz, derbilere de bayılırım ben. Bak hatta size bi itiraf ; birlikte olduğum erkeklerle düğün, fotoğraf, balayı hayalleri kursam da, akabinde düşündüğüm tek kare şu: Elimizde Efes, yanımızda envaiii çeşit çıtır çerez, dev ekran karşısında salonun ortsında uzatıp ayarlarımızı maç izliyoruz. Neyapıcan romantizmi amk. Hepsinin yeri ayrı. Hele bi de derbi izliyorsak, ofsaytmı değil mi, penaltı kararı doğru muydu, diye dakikalarca tartışıyoruz. Kimin galip geleceğinden çok eğlenebilmek amaç. "Goool " diye bağırınca adamın tepesine binip holiganlık yapmanın da alemi yok tabi. İşte moşe, benim de böyle sevdiğim adamla futbol geceleri diye kahrolası hayallerim var. Hayır ben şimdi bulunmaz nimet değilim de neyim ? Erkekler bunu istemiyor mu? Şurda anlaşalım ben onlar istiyor diye böyle değilim, ben böyle olduğum için böyleyim. Aman gözünüzde hemen erkek gibi bi hatun canlanmasın. KIyafetlerimde oturup kalkışlarımda sohbetlerimde (yerine göre) dha çok dişiyimdir mesela. Topuklu aşığıyımdır, Kırmızıya bayılırım. Bakımı severim. Amma velakin tüm bunların yanı sıra bu hayallerimi erkek arkadaşlarım karşısında dile getirmişliğim de var. İşimi gücümü elime almışım, yeri gelmiş arabamı bile kendim almışım, futbolun yanı sıra arabalara karşı da hatrı sayılır bir ilgim alakam var. Erkeğine de kendi kadar özen gösteren, bir kalabalığa girdiğinde dikkat çekecek kadar dişi bir hatun olarak soruyorum eyy ahalii ;  son iki erkek arkadaşım tarafından açıklama yapılmaksızın terkedilmemi biri bana açıklayabilir mi?
Ama yok moşee hep söylüyorum. Erkekler nankör. Bunlara sürekli ota boka trip atan, erkek arkadşlarıyla vakit geçirmelerini kıskanan, maddi manevi sömüren, peşinde süründüren, futbolun f'sinden arabanın a'sından dahi bahsetmesine müsade etmeyen kıt beyinli, belki sarışın, çiroz özgüveni sıfır, hayatta bi yere gelememiş,tek bildiği gerçek fashion olan, ağzı yayık kızlar layık..

Bir de bu durumu aileye açıklama sendromu var. Erkeklere güvenim okadar azaldı ki şu zamana kadar yarı yolda bırakılmamdan sebep. Ben de son raddeye kadar anneme birşey söylemiyordum. Taaa ki son sevgilim beni ailesiyle tanıştırıncaya, ev bakmaya, eşya bakmaya başlayıncaya kadar. kiiiiiiii buna rağmen moşe, herif beni terketti.
-Annem; eee nasıl gidiyor kızım?
_bitter; ııııı şeyyy , ayrıldık biz ya.

-Annem; noldu yine hee bişeyini gördün beğenmedin dmi, afferin kızım.

_bitter; aaa şeyy yannii evet aslındaa gördüüm.

Hayır nasıl anlatcam anne yok beni istemeye geliceklerdi aslında valla bende anlamadım bi anda herif gitti puff. Nedenini ben bile bilmiyorken nasıl anlatabilirdim. hayır kadın diyecek en sonunda ;

-benim kızda mı bi sorun var acaba?

-çok mu nazlı çok mu kaprisli?

-çok mu şımarık adamları bezdiriyor?

-Hay Allah gördün mü kaldı başımaa..

deyip yakında çarşıdan gelirken elinde koca bir küple içeriye girecek diye korkuyorum.. Annemin turşuları pek meşhur da : (  : )))