Tüm bunları düşünmekten yorulunca, yanlız kalmayayım diyorsun. girdiğin arkadaş ortamlarında "tek" sensin. Sallamıyormuş gibi yapsan da bu durum zamanla canını sıkıyor. engel olamıyorsun. onlara baktıkça sen de istiyorsun hayatında sana değer veren biri olsun artık temelli olsun. Olduğunu sandığın anlar oluyor. Hepi topu bir haftacık kurduğun hayallerle mutlu oluyorsun. Bir hafta sonunda bi bakıyorsun bi hayalin elini tutmuşsun. O kararını vermiş gitmiş.. sana, gel demiş gelmişsin, sev demiş sevmişsin, öl demiş ölmüşsün...
Herşey doğru bir insan olabilmek için. Herşey, herkesi kendin gibi sandığın için.. Her bok iyi niyetinden..........
Biriyle dertleşmeye kalkıyorum canım sıkkın diyorum. ooo karşı taraf başka bir frekansta. sen onun için sadece bir görüntüden ibaretsin. Bedenine konuşuyo ruhuna değil. Farklı zannetiğin her insan yeni bir hayal kırıklığından ötesi değil..
Bazen, bi oyunun ortasında kalmış yalnız bir piyonmuşum gibi hissediyorum.. üç beş insan biraraya gelmiş. Zar atıyorlar. attıkları zar sayısı kadar ilerliyorum..En zor şartları getiriyorlar önüme birbirleriyle rekabet ederken, ne fırtınası eksik oluyor, ne yangını, ne depremi.. "hadi şimdi de ayakta kal bakalım" der gibi. her hamlenin arkasından o koca kötü kahkahayı atıyorlar.. İlerlerken piyonlarını da koyuyorlar yanıma ara sıra. Tam birine alışıyorum hop alıyorlar yanımdan.. Sonra yine zar, başka bir piyon.. Hepsi gelip geçiyor bu oyunun içinden, çıkamayan tek piyon ben.!
Fırsatçı insanlardan, hayallerimle oynayanlardan, kopmleksleri tavan yapmış insan görünümlü pardon arkadaş görünümlü orospu çocuklarından, YORULDUM! Olsam da olmasam da bu hayatta bi fark yok gibi. Yaşamak buysa yaşamaktan yoruldum!
