Her gelenin çantasında açık bir gidiş bileti bulunurdu ve ben
bu gerçeği asla göz ardı etmezdim,
Herkes gelmekte olduğu kadar, gitmekte de
özgürdü yani..
Yüreğimi ferah tuttum ben yine de hep,
daralmasın diye yürekte ağarlanan insanların içleri,
Yüreğimi ferah tuttum ve çok sevmekten
alıkoymadı beni kimsenin çantasındaki o açık gidiş biletleri..
Öyle ki ferah tuttuğum, genişlettiğim yürekte
kalan boşluklar bazen üşüttü, bazense ürküttü beni,
Yüreğimin boşluklarına en sevdiklerim terketti
beni,
Ne yar baki kaldı yanımıza, ne de bir dost eli,
Yalnızlığım kutsal bir arkadaş gibi, her
defasında sardı, sakladı, ben etti beni..
<<özkut>>
