01/09/2010
Bugün Sabahın karanlığında telefonumun alarmıyla gözlerimi açtım ve mümkün değil yanlış alarm bu daha gün ağarmamış dedim.. Lakin baktım alarmda bi yanlışlık yok oozaman dedim hala rüya görüyorum güzel: ) Derken alarmım 2 dk soraki tekrarıyla ühühühü rüya değilmiş yaaa olamaz diyeeee diyeee yatakten kalkarken aslında arabesk bir güne uyandığımı anlamalıydım: (



Tabi ne giyeceğimi bile şaşırdım üstüme başıma hava inanılmaz kapalı ve soğuktu. Dünkünden 14 derece daha düşük! Nasıl hava değişimi geçiriyoruz anlayan var mı ya?


Kaçgündür mide problemleri yaşamam da cabası bişe yiyemiyorum midem bulanıyo sanki..


Neyse öyle böyle giyindim, saçlarımı özensiz bir şekilde topladım. Malum yolum uzundu ve mutafağa gidip bir şeyler atıştırmak istedim. Ben böyle camı acıp karşımdaki kocamannn çam ağacının kokusunuda çekerek içime seviyorum atıştırmayı.. Camı açtım oda ne?


Birkaç gündür bahçemize kamp kuran yavyu kedi asma sarılı olan çardağın tepesine çıkmış melül melül bana bakıyor. Sonra babamı duydum gelmiş arkamdan. “o kedi geceden beri orda demesinmi” Ayyyyy bi de yaramaz ki ama sormayın. Kaç gündür sütlerle kaymaklarla besliyoruz onu. Ama inanılmaz şımarık ya da anne sevgisine muhtaç pisicik. Cnkü yanından ayrılır ayrılmaz mik mik mik bağırıyor. Neyse ben koşarak aşağı indim indireyim onu ordan diye. Ama boyum yetişmedi ki, derken servisin kornasını duyup koşup yetiştim .


Yol boyunca pisicik aklımdaydı. Cama yağmur vuruyor aklımda pisicik, ay naptı ay indimi ay ıslandımı, ay ay ay ay ay ..


İşe geldim neyse evi arayıp sorayım dedim kediciği. O da ne telefonlar çalışmıyor. İnternet te yok tabi. Aman Allahım bu nasıl bir gün yaaa.. ?


Neyse mevcut işlerimi yaptım ama internetten de bi yığın mail alışverişi olacak. Sonra faks işi var onuda yapamıyoruz tabi. Kendimizi öğleden sora boş boş otururken bulduk hepimiz. Bilgisayarımda oyun bile yokmuş ya şimdiye kadar bilmiyordum tabi. Telefonumun radyosu son umudumdu açtım ..


Derin duygular belsi yorum san akarsı sevgi değil içimdeki askın alası konusarak anlatamam sana askımı anlatır sana aşkım belki bu şarkııı..( biyandan yağmur devam cama vurmaya)


Allahım dedim nasıl arabesk bi gün bu böyle? Havanın karanlığı zaten rehavet cökmeye yetiyor e benim işyerim dağbaşında. Radyo da heryeri çekmez. İşte çeken de bundan ibaret.


Şuan saat 16:38 ve benim daha önce dinlemedigim dinlemem değdim ne şarkıları, hafızamın tüm günkü boşluğundan kaynaklanan emme gücü derecesine baktığımızda büyük bir hızla kaydettiğini görmek mümkün.. bazıları hiç de fena değil:P

06/09/2010
Şimdi ben bu yukardaki yazıyı geçen hafta başı yazmıştım. Tabi bizim hatlarımız hemen yapılamayınca yayınlaması geç oldu buyüzden.. Gelin görün ki bu güne dair anlatacaklarım da aslında ayrı bir post olurdu ama neyse devamına ekleyeyim istedim. Kediciğimden başlayayım anlatmaya sabah yine kendisi asmanın tepesinde yeni uyanmış bir şeklde geriniyordu. Telefonla yakalayamadım bir türlü resmini orada keyif yaparken. Çok ilginç bir yaratık olduğunu düşünüyorum artık ben bu pisiciğin : ) Yemek veriyoruz ablamla sora o yerken kaçıyoruz çünkü çok sırnaşık . Sonra bizi gördüğü zaman o üstümüze atlayan zıplayan kedi bize küsmüş oluyor. İnanılmaz bir şey yaa.. Küçücük şeyin bile duyguları varr.. Bıraktığımız için bize trip yapıyor..


Neyse devam edeyim bu sabahtan iyice uzamasın post. Daha önceleri servis maceralarımdan çok bahsetmiştim. Dikkat geliyor bir yenisi daha! Servis beni aldıktan bir süre sonra yolun tam ortasında kırmızı ışıkta ve sol şeritte stop etti. Nekadar uğraşıldıysa bir türlü çalıştırılamadı. Sonra bir hayırsever şahıs durdu arabayı kenara çekmek için itelim dediler. Buraya kadar her şey normal. Bu arada biz 3 bayanız içerde. Bizim şöför ve abi itecek de birinin de direksiyona oturması gerek! Tabi bu cengaver de benden başkası olamazdı : ) Yani hakikaten yapcak bişi yoktu ve ben minibüsün şoför koltuğunda buldum kendimi. Yanımdan geçen hiçbir arabaya bakmamak suretiyle gözüm yolda ne deseler onu yapıyorum. Bu arada arkadaşların paparaziliklerinden kurtulamadık tabi şak bir foto her şeyin delili budur diye : )

Birde dalga konusu oldum fotonu face e koyalım altına da “bu yolların ustasıyım, gözlerinin hastasıyım” diye yazalım diyorlar : ) Allahım bir gün ya bir gün şöyle normal insanlar gibi işe gidip gelemeyecek miyiz çok merak ediyorum …

Not: pisiciği ve bendeniz namı değer soför bitteri yakında burda göreceksiniz...:P