günün tümcesi;

Adım, dudaklarında son dakikalarını yaşayan bir sigara gibi. Birazdan yeni sevgilin gelecek. Onun dudakları adım kokmasın diye, bitirmeden atacaksın beni..

aptalım evet..

Kasım 29, 2010 by bitter
Gel bakalım sevgili klavyem yamacıma. İçimi kemiren sorulara cevap buluyorum yavaştan. Kendime kızmakla başlayacağım önce. Bir önceki postta anlattım hemen hemen olanı biteni ve daha öncelerinde de..


Birlikte olduğum beni delicesine seven o insana haksızlık yaptığımı kabul ediyorum, üzülüyorum.. Ne yaparsam yapayım, arkamda olan bir insan. Her anlamda destekçim. Bu çok ama çok güzel ve herkesin arayıp da bulamayacığı türden bir şey.. Bunlara, bana yaşattığı mutluluğa rağmen arkasından iş çevirmek çok ama çok yakışıksız..
Aşık olduğum adama gelince.. Görüşmelerimizden anladım ki, o vazgeçmeye hazır değil bazı şeylerden. Cesareti yok zannediyorum. Bu da benim umudumu kırdığı gibi, aptal yerine konulduğumu hissettiriyor. O her aradığında cevap verebiliyorum. Çağırdığında gidebiliyorum. Mesajlarına anında cevap atabiliyorum. Ama o bunları yapmıyor. O daha çok 3. şahısları düşünüyor. Peki ben bu hikayede saf, enayi, aptal durumunda olmuyor muyum? Evet aynen öyle oluyorum. Attığım mesjlara cevap alamıyorum zaman zaman.. Sana aşığım diyen adam, başkasını sana tercih ediyor.. Biz birbirimizi unutamadık doğru.. Ama o benden vazgeçmek adına 3. birşahsı tercih etmedi mi, etii.. Hala onunla birlikte mi buna rağmen, evet! Ben bir sabah aradığımda onu o 3. şahısla telefonla karşı karşıya kaldım mı? Kaldım.. Olduğum yere gömülmek istedim mi o an , evet istedim..

Hala neyin, hangi umudun peşindeyim? Deyişen ne var ortada.. Sevgili arkadaşım muhabbeti var.. Arkadaş kalmışız ya!

Ne olursa olsun aşkın varlığını sonun kadar kabul etsem de, Benim yanımda onunla konuşması, benden sonra onun yanına gitmesi, onunla geçirdiği saatleri düşündükçe içimin oyulduğunu hissediyorum ! Bu acıyı çekmeye ne kadar devam edebilirim bilmiyorum..
Onun ise tüm bu yaşananlara karşın rahatlığı şaşırtıyor. Korkutuyor.. Ve aklım almıyor hala almıyor. Hep başa sarıyorum bu filmi. Hep aynı soru zihnimde dolanıyor.. “bunu nasıl yaptı” .. Bana aşıkken nasıl başkasıyla birlikte oldu? Hala oluyor. Onu kıramıyor, incitemiyor. Her şeyiyle yanında.. Hangimiz güçlü, hangimiz zayıfız bu hikayede? Hangimiz doğru hangimiz yanlışız?

Birlikteyken elini tutup yanlarında oturduğumuz insanlardan şimdi yanımdayken çekiniyor!!!
Belli etmiyorum, çok canım acıyor..
Posted in | 0 Comments »

0 kişiye iletti: