Bu kaçıncı vedaydı ..!
Gitmek mi zor, yoksa kalmak mi?
Kacmak mi zor, yoksa oldugun yerde ruzgara karsi savasabilmek mi?
Veda mi zor, yoksa bir veda cumlesine katlanmak mi?
Hani kız yalvarmıştı ya Tanrı ya .. Aşkı için.. Şimdi ise Hayatındaki en büyük pişmanlığı yaşamaktaydı. Tüm o ettiği duaları için..Yaşanmışlıkların ağırlığıydı omuzlarında yüklendiği. Yeni yaşanmışlıklar da eklenmekteydi üstüne. Taştı sabrı çıktı karşılarına ne varsa içinde söyledi hepsini.. Karşısındakilerin canını yakmak tı ya niyeti . Olmadı..
Yine kendi canıyla uğraştı o dakikadan sonra. Üç kuruşluk insanlarla muatap olmak durumunda kaldı. Ama çokiyi niyetliydi kız hala. Aşık olduğu adamın birlikte olduğu insana o ne derse desin, “mutlu olun” dedi.. Karşıdaki şaşkındı . Beklemiyordu böyle olgunca bir tavır.. Bu kez o saldırdı, kışkırttı kızı.. Kız ezildi taşıyamıyordu artık, çok yorulmuştu.
O kadar çok kandırılmıştı ki, iyi niyetli kız. Aşığına zaafı vardı çünkü. Onu her arayışında “işte bana döndü sonunda” diyordu.. Ama zalimce bir oyunun içinde olduğunu bilmiyordu.
Eski sevgili , yeni sevgilisiyle ona karşı oynuyordu amaçsızca..! Her seferinde kandı kız, oyuna geldi hep.. Öyle ağır cümleler işitti ki karşı taraftan. Toparlayamadı hala..
En arabesk günleri yaşıyor şuan o kız. O kadar çok güzel anısı varki hatırladığı nedense çıkmıyor aklından. İlk doğumgününde işyerinde gizlice ona hazırladığı sürprizi hatırladı. Kırmızı bir kutu aldı önce. Üzerine kendi resimlerinin olduğu bir film afişi hazırlayıp yapıştırdı. Sonsuza dek birlikte.. idi filmin Türkçe adı.. Sonsuz olmadı..!
İçine minik şekerler serpiştirdi her birinin üzerlerini tek tek kendi fotograflarıyla kapladı. Minik aşk dolu notlar yazıp yerleştirdi.. Hem aşk doluydu, hem biraz muziplik kattı.. kendi fotoğraflarından yapboz yapmaya çalıştı elinden geldiğince.. kendisi bastı fotoğrafı kendisi kesti.. Onalara ait bir çikolata markası yarattı..! paketin üstüne kendi isimlerini bastı..
Aşığı paketi açtığında çok ama çok şaşıracaktı. Tek tek notları okuyacaktı. Hatta gözleri dolacaktı : ( Birlikte ağlayacaklardı mutluluktan.. Gelin görün ki okadar haindi ki hayat.. Zamanı gelince o elleriyle aşkınıda katarak hazırladığı bu güzel anlamlı hediyesi dalga konusu olacaktı bir gün..!
Geçmiş kolay unutulmuyordu kız için. Silinip gitmiyordu hiçbir hatıra.. Sanki verdiği tüm bu emekleri hiç vermemiş , bunlar hiç yaşanmamış gibi bir tavrı vardı karşı tarafın.. O sadece hayatından gelip geçmiş gibi bir izlenimin içine atıldı zalimce iki yeni sevgili tarafından.. Paçavra gibi hem de..
Yine de her şeye rağmen son kez vedalaşmak istedi aşığıyla.. O onu yerden yerede vursa sonkez dokunmak …
O büyük aşkına yalvardı son kez dedi son kez birdaha karşına çıkmayacağım. O büyük aşkını zor ikna etti biliyor musunuz? Okadar soğuktu ki telefnda karşı taraf, el olduğunu söylemeye çalışıyordu belki artık.. Kırmadı kızı geldi aşığı sonkez.. Gözlerine bakamıyordu kızın.. Kızsa ayıramıyordu gözlerini ya.. Yine de her şey için özür diledi. Ne yaptıysam aşkım içindi, senin içindi dedi. Söz verdiğim gibi, gidiyorum artık buralardan . Senin yapamadığını ben yapıyorum. Dedi kız. .Aynı mahallede oturmak bile yetiyordu acılarını deşmek için çünkü. Başka çaresi kalmamıştı.. Geçerse ordan görecekti ikisini el ele kol kola. Nasıl dayanırdı o küçük yüreği buna..
Dayanamazdı, dayanamadı.. “Her şeye rağmen en güzel zamanlarımı yanında geçirdim. Her şeyi geçtim bana yaşattığın ölümsüz aşk için teşekkür ederim…”
Dedi ve inip arabadan karıştı karanlığa hala sıcacık bir kalp ama havadan da buzzz gibi bir ruhla…


0 kişiye iletti:
Yorum Gönder